22 października 2017 Zaloguj
Drukuj   Wróć
Jak sobie radzić po powodzi?

Zabiegi techniczno - organizacyjne zmniejszające szkody powodziowe.

Im bardziej starannie zabezpieczy się budowle i ich infrastrukturę techniczną przed zbliżającą się powodzią tym straty i szkody powodziowe będą mniejsze i mniej pracy oraz środków finansowych trzeba będzie włożyć w przywrócenie budowli do ich stanu pierwotnego. Prędzej też będzie się można do nich wprowadzić i zacząć normalne życie. Powódź jest jednak żywiołem i nie wszystko uda się zabezpieczyć.

Przed zbliżającą się powodzią należy w budynkach wykonać następujące prace i zabiegi techniczne:

- wyłącznikiem głównym wyłączyć dopływ energii elektrycznej do budynku,

- głównym zaworem przelicznikowym odciąć dopływ gazu do wewnętrznej instalacji gazowej,

- zamontować na stałe zawór zwrotny na wylocie rury kanalizacyjnej (odprowadzającej ścieki z budynku) w studzience ściekowej,

- sprawdzić działanie klap burzowych (jeżeli takie występują) w sieciach kanalizacji deszczowej i w razie konieczności je naprawić,

- zaślepić wyloty rur spustowych w studzienkach rewizyjnych kanalizacji deszczowej,

- sprawdzić szczelność i w razie potrzeby zaślepić wszelkie otwory rewizyjne w rurach kanalizacyjnych w piwnicach,

- workami z piaskiem zabezpieczyć włazy studzienek kanalizacyjnych i kraty ściekowe kanalizacji deszczowej przed tzw, cofką,

- sprawdzić prawidłowość zamknięcia okien i drzwi na niższych kondygnacjach i zabezpieczyć je workami z piaskiem,

- zabezpieczyć szyby w oknach na niższych kondygnacjach przed rozbiciem przez pływające przedmioty,

- uporządkować tereny wokół budynków i na trwale przymocować wszelkie przedmioty (taczki, drabiny, meble ogrodowe itp.) tak, aby nie porwała ich woda,

- jeżeli to tylko możliwe opróżnić szamba, śmietniki i inne zbiorniki nieczystości,

- sprawdzić szczelność zbiorników na olej opałowy i gaz propan oraz zamknąć zawory napełniające i na wejściu do pieca centralnego ogrzewania,

- zdemontować gazowe, olejowe i elektryczne piece centralnego ogrzewania oraz zasobniki ciepłej wody i wynieść na wyższe kondygnacje budynku,

- zdemontować skrzydła drzwi wewnętrznych i wynieść razem z innym wyposażeniem na wyższe kondygnacje budynku,

- ułożyć worki z piaskiem wokół schodów prowadzących do piwnic oraz wokół pochylni do garaży i innych pomieszczeń piwnicznych,

- uszczelnić workami z piaskiem ogrodzenie wokół posesji - tam gdzie są bramy i furtki.

 

Prawidłowa eksploatacja obiektów w czasie powodzi

Na obszarach szkód powodziowych ludzie poszkodowani przez żywioł często załamują się nerwowo. Ciężkie przeżycia mogą spowodować depresje, nerwice, wodowstręt, apatię i niechęć do podejmowania jakichkolwiek działań. Należy starać się nie poddawać tym nastrojom i pamiętać, że działanie jest jednym ze sposobów leczenia takich stanów, odwrotnie, bezczynne oczekiwanie na pomoc może pogłębić uczucie beznadziei, bo wobec ogromu potrzeb pomoc nie może dotrzeć do wszystkich równocześnie.

Wody rzek, które z wielką siłą wylewają się ze swego koryta porywają ze sobą wiele szkodliwych substancji i osadzają je na zalanych terenach. Wiadomo, że wypłukuje ona przydomowe zbiorniki ścieków i oczyszczalnie ścieków, wysypiska śmieci, niesie ze sobą butwiejące rośliny i padłe zwierzęta, a często także silnie toksyczne substancje wypłukane z zalanych fabryk, magazynów substancji chemicznych, stacji i zbiorników paliw. Dlatego budynki zalane przez powódź trzeba uważać za skażone. Należy bezwzględnie pamiętać, że zdrowie jest ważniejsze niż dobra materialne.

W czasie gdy budynki są zalane wodami powodziowymi, należy przestrze­gać następujących zasad:

- nie należy odpompowywać wody z pomieszczeń, gdy poziom wody na zewnątrz jest wyższy niż w pomieszczeniach,

- do stojącej wody należy dodać niewielką ilość chlorku w celu jak najszybszego jej zdezynfekowania,

- wchodząc do zalanego budynku należy sprawdzić, czy nie ma przebić w instalacji elektrycznej z przyłącza elektrycznego,

- po zalanym budynku należy chodzić w  butach gumowych i nie dotykać niczego bez rękawic gumowych w celu uniknięcia porażenia prądem,

- do sprawdzania zalanego domu należy używać latarki; Nie należy palić papierosów ani korzystać ze świec, latarni czy innych źródeł otwartego ognia, dopóki nie ma pewności, że dopływ gazu został zamknięty, a dom dobrze wywietrzony;

- wchodząc do zalanego budynku należy obejrzeć go dokładnie z zewnątrz; Należy sprawdzić czy poszczególne elementy konstrukcyjne nie zostały uszkodzone; Mimo, że dom nie poddał się fali powodziowej, to jego konstrukcja może być nadwerężona, a zatem budynek lub jakiś jego element może runąć; Niebezpieczne mogą też być podmyte przez powódź skarpy i mury oporowe, a także wszelkie obiekty w złym stanie technicznym (stare i nie remontowane od lat);

-na górnych, nie zalanych kondygnacjach nie należy korzystać z urządzeń sanitarnych.

 

Usuwanie szkód powodziowych w budynkach

Jeżeli budynek jest bezpieczny można przystąpić do jego odnowy. Najważniejszym jest bowiem jak najszybsze odtworzenie możliwie dobrego stanu domu, tak aby zapobiec dalszym jego zniszczeniom. Niezależnie od tego czy budynek był ubezpieczony od skutków powodzi, czy nie, celowym jest zarejestrowanie szczegółów zniszczeń na fotografiach lub na video.

Zanim przystąpi się do prac konieczne jest odłączenie energii elektrycznej z zalanej części domu (jeżeli tego nie zrobiono wcześniej) i upewnienie się, że został zamknięty dopływ gazu. Ponadto należy dobrze przewietrzyć dom. Przy usuwaniu szkód powodziowych należy działać według następującego planu:

- zacząć od usunięcia całej wody, mułu, błota i innych osadów,

- wyrzucić wszystkie przedmioty, sprzęty oraz elementy wykończenia, jeśli uległy zanieczyszczeniu wodami ściekowymi,

- zmyć wszystkie skażone powierzchnie w budynku.

Dopiero wtedy można przystąpić do dezynfekcji i osuszania domu oraz rzeczy dających się uratować. Trzeba być przygotowanym na trudne decyzje co zatrzymać, a co wyrzucić. Sprzęty, które uległy zanieczyszczeniu ścieka mi i takie, które były mokre przez długi okres czasu, trzeba zapakować w worki foliowe, zawiązać i wyrzucić w miejsce wskazane przez władze lokalne. Do prac powinno się przygotować odpowiednie rękawice i maski ochronne (na przykład takie, które używane są do prac ogrodniczych), wiadra, zbieracze wody na kiju, gumowe ściągaczki wody, ścierki oraz plastikowe torby na odpady.   Do tego chlorek bielący (wapno chlorowane) lub dostępne w sklepach środki myjąco-dezynfekujące do odkażania domu. Do chlorku można dodać detergenty ułatwiające zmywanie, ale bez dodatku amoniaku, gdyż w połączeniu z chlorkiem tworzy toksyczny gaz. Potrzebne będą też przedłużacze elektryczne, latarki, pompy zatapialne wodne i szlamowe, wentylatory, termowentylatory i wszelkiego rodzaju nagrzewnice.

Jeżeli dom jest podpiwniczony, to w pierwszej kolejności usuwamy wodę z piwnic. Jeżeli poziom wód gruntowych jest znacznie wyższy niż przed powodzią powinno się z odpompowywaniem piwnic poczekać, aż wody gruntowe opadną. W przeciwnym razie pompowanie spowoduje napływanie wciąż nowej wody i doprowadzi do zniszczenia struktury gruntu pod fundamentami co w konsekwencji doprowadzi do znacznych osiadań fundamentów i może spowodować katastrofę budowlaną.

W następnej kolejności należy usunąć z domu muł, błoto i inne osady zostawione przez powódź i przystąpić do usuwania wszystkich przedmiotów i materiałów, których nie można uratować. Przed tym należy czystą wodą z węża, najlepiej pod ciśnieniem, spłukać wszystkie przyklejone do ścian i mebli zanieczyszczenia, zbierając spływającą wodę.

Po usunięciu z pomieszczeń wody i zanieczyszczeń należy umożliwić wypływ wody z przestrzeni zamkniętych, znajdujących się w ścianach i stropach. Pozbycie się z nich wody będzie przeważnie bardzo trudne, ale jeśli się tego nie zrobi, wysychanie domu bardzo się przedłuży, a jednocześnie będą się rozwijały pleśnie i grzyby.

Dotyczy to przede wszystkim ścian warstwowych, w których szczelina pomiędzy wewnętrzną ścianą nośną, a zewnętrzną ścianą elewacyjną jest pusta (w domach dawniej budowanych) lub wypełniona izolacją termiczną (w domach nowszych). Sprawdzić, czy do szczeliny tej dostała się woda, można najłatwiej przez wykucie od zewnątrz otworów tuż nad wieńcem stropowym. Jeśli z otworów zacznie sączyć się lub wypływać woda, należy we wszystkich ścianach zewnętrznych w odstępach jednometrowych wykuć otwory. Dolne nad stropem piwnicy i górne co najmniej 50 cm powyżej poziomu do którego sięgała woda, a jeżeli był zalany cały parter, to nieco poniżej stropu nad parterem. Jeżeli ściany poniżej poziomu gruntu są również wykonane jako warstwowe, to otwory należy wykuć w wewnętrznej ścianie nośnej, tuż nad poziomem posadzki. Najkorzystniejsza jest oczywiście sytuacja, gdy szczelina w ścianie jest pusta lub wypełniona styropianem. Stosunkowo łatwo uda się ją odwodnić i osuszyć. Można ją też odkazić poprzez wlanie od góry chlorku. W podobny sposób należy postępować z trzonami spaiinowo-wentylacyjnymi wykonanymi zarówno z cegły pełnej jak i z pustaków do przewodów wentylacyjnych i dymowych. Najgorzej, gdy szcze­lina była wypełniona wełną mineralną lub materiałem sypkim, wtedy będą po­ważne kłopoty z jej odwodnieniem, odkażeniem i osuszeniem.

Jeżeli zalany był żelbetowy strop gęstożebrowy (np. typu Akerman, DZ3, Fert, Ceram, Teriva) lub prefabrykowany z płyt kanałowych, to wodę z wnętrza pustaków stropowych lub kanałów należy usunąć przez otwory, specjalnie w tym celu nawiercone od spodu stropu.

Wielu rzeczy, które były zamoczone przez długi okres czasu, nie da się umyć, wyprać, zdezynfekować i szybko wysuszyć. Niestety trzeba je wyrzucić. Może to wydawać się rozwiązaniem drastycznym, ale jest to najmniej kosztowny i najmniej czasochłonny sposób ratowania domu przed rozwojem niebezpiecznej pleśni. Upłynie kilka dni, zanim mokre rzeczy wyschną nawet jeżeli będzie słonecznie i sucho. W tym czasie mogą zapleśnieć i zgnić. Jak najszybciej należy usunąć te przedmioty, które stały przez długi czas w wodzie:

- tapczany, wersalki, fotele i inne meble tapicerowane,

- materace, koce, kołdry i poduszki, pluszowe zabawki i dywany,

- czasopisma i książki.

Ze ścian jak najszybciej należy zerwać wszystkie mokre okładziny (wszystkie rodzaje tapet i folie samoklejące, boazerie, płytki ceramiczne), a także tynki do wysokości około 0,5 m ponad poziom widocznego zawilgocenia. Ze ścian warstwowych wszelkie mokre i skażone izolacje termiczne, takie jak: wełnę mineralną wełnę szklaną, zasypki z trocin z wapnem, włókna celulozowe. Zawilgocone będą bezwartościowe jako ocieplenie, a stworzą dogodne warunki do rozwoju pleśni i grzybów domowych.

Ze stropów drewnianych należy usunąć podłogi drewniane i z materiałów drewnopochodnych, łącznie z materiałem pod nimi (np. ociepleniem). Koniecznie trzeba usunąć spod podłogi wszelkie zasypki (piasek, żużel, keramzyt). Należy je zastąpić nowymi. Legary podłogowe należy wysuszyć i trzykrotnie posmarować impregnatem chroniącym przed zagrzybieniem. Ze stropów betonowych trzeba usunąć podłogi i ich podkłady z drewna lub płyt drewnopodobnych. Takie powierzchnie będą po powodzi zazwyczaj spleśniałe i zagrzybione, więc w zależności od ich stanu należy jak najszybciej je wyczyścić, zdezynfekować i osuszyć lub wyrzucić. Podobnie należy postąpić z wykładzinami dywanowymi, wykładzinami rulonowymi z PCV na włókninie i tkaninie, a także z wykładzinami gumowymi i z korka. Podobnie postępować z listwami przypodłogowymi.

Do powtórnego wykorzystania nadają się najbardziej płytki ceramiczne mocowane na klej, o ile będziemy w stanie skuć je bez szwanku dla nich i oczyścić. Płytki i boazerie z twardego PCV można umyć, a miękkie wykładziny wymoczyć w roztworze chloraminy i wysuszyć. Dopiero po takich zabiegach można je ponownie ułożyć..

Uszkodzenie przewodów zasilających kocioł olejowy powoduje rozlanie się oleju opałowego, którego warstwa znajdzie się na powierzchni wody. Nawet gdy się ją usunie zostaną skażone ściany, z których będą się wydzielać szkodliwe dla ludzi opary. Stężone opary oleju opałowego w zamkniętej przestrzeni mogą stać się przyczyną pożaru. Jeżeli dojdzie do takiej sytuacji to należy przedsięwziąć następujące środki:

- zgłosić ten fakt do najbliższej jednostki Straży Pożarnej, która odpompuje wodę z olejem opałowym,

- wietrzyć budynek, najlepiej za pomocą dużych wentylatorów, zanim ktokolwiek wejdzie do środka na dłużej niż 10 - 15 minut,

- jak najszybciej usunąć z budynku wszystkie przedmioty nasączone olejem, unikając bezpośredniego kontaktu skóry ze skażonymi przedmiotami, nie włączać żadnych pieców z wymuszonym obiegiem powietrza ani innych urządzeń z cyrkulacją powietrza, dopóki nie wywietrzy się dobrze budynku,

- wynająć wykwalifikowaną ekipę od usunięcia resztek oleju ze ścian i posadzki oraz innych powierzchni budynku,

- samodzielnie można oczyścić ściany wodą pod ciśnieniem z dodatkiem specjalnych środków do usuwania oleju; Brudną wodę należy odprowadzić w miejsce wskazane przez Straż Pożarną.

Można stwierdzić, że mimo wszystko domy murowane są w lepszej sytuacji niż domy drewniane, szczególnie domy wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. W nich trzeba praktycznie usunąć wszystko, co namokło: płyty suchego tynku, płyty wiórowe, wełnę mineralną. Pozostawić można jedynie konstrukcję drewnianą, którą trzeba będzie dokładnie odkazić, wysuszyć i ponownie zaimpregnować, o ile nie uległa zwichrowaniu. Biorąc pod uwagę czas i koszty jest to praktycznie nie możliwe. Zdemontować należy też wszystkie podsufitki, boazerie i lekkie ściany działowe, które zostały zmoczone lub nasiąkły wodą.

 

Czyszczenie i odkażanie budynków

Wszystkie powierzchnie w zalanych przez powódź domach należy oczyścić i zdezynfekować. Inaczej pojawi się na nich pleśń. Należy przemyć lub przetrzeć roztworem chlorku wszystkie zmoczone powierzchnie domu (ściany, podłogi, sufity, schody i inne elementy konstrukcyjne). Przy wykonywaniu tej pracy należy pamiętać, aby pomieszczenia były dokładnie wietrzone - "na przestrzał". Jeżeli skuteczne przewietrzenie pomieszczeń nie jest możliwe, to należy zrezygnować ze środków zawierających chlor, lub stosować je w ograniczonym zakresie i tylko używając masek ochronnych. Warto też przemyć powierzchnie, które nie zostały bezpośrednio zalane przez powódź, roztworem składającym się z jednej części wybielacza chlorkowego i czterech części zimnej lub letniej (nie gorącej) wody, zmieszanym z małą ilością detergentu nie zawierającego amoniaku. Do odkażania budynków zaleca się stosowanie następujących środków chemicznych:

- podchloryn sodu,

- wapno chlorowane (rozpuszczone w wodzie w proporcji 1:10),

- chloramina (roztwór 3%),

- wapno palone (roztwór 20%, tzw. mleko wapienne), stosowane do dezynfekcji piwnic, magazynów i innych obiektów inwentarskich.

Wszystkie odkażone miejsca po 24 godzinach należy dokładnie zmyć ciepłą wodą. Do mycia i odkażania domu potrzebne są różne środki chemiczne, które miesza się z wodą. Jeżeli nie można inaczej, wodę do mycia i odkażania pomieszczeń i sprzętów można wziąć ze studni zanim zostanie odkażona, ale trzeba tę wodę gotować i dopiero wtedy używać. Taka woda nie nadaje się oczywiście do picia ani pojenia zwierząt. Do uzdatniania wody do mycia domów i sporządzania roztworów do odkażania, nie należy stosować kryształków nadmanganianu potasu lub preparatu "Bielinki E", gdyż łączenie różnych preparatów dezynfekujących może prowadzić do zatruć chemikaliami.

 

Odgrzybianie budynków

Grzyby są najgroźniejszymi szkodnikami. Pojawiają się tam, gdzie jest ciepło i wilgotno. Trzeba je jak najszybciej zwalczać. W domach zalanych przez powódź odgrzybianie może oznaczać remont części, a czasem nawet całego budynku. Na zawilgoconych lub zalanych ścianach mogą się także pojawić wykwity solne, powstające podczas wysychania muru, które wyglądem przypominają nalot pleśni. Są dwa sposoby na odróżnienie wykwitów solnych od grzybów:

- należy zebrać nalot do naczynia i zalać go wodą Jeżeli się rozpuszcza to mamy do czynienia z wykwitem solnym, jeśli nie - to z grzybem;

- należy przetrzeć nalot niewielką ilością środka bielącego; Jeżeli zmieni się kolor nalotu, najprawdopodobniej jest to pleśń.

Grzyby domowe pojawiają się przede wszystkim na elementach drewnianych, pod podłogą pomieszczeń przyziemia niepodpiwniczonego, w niewenty-lowanych stropach drewnianych nad piwnicą,, na boazerii, ościeżnicach, na więźbie dachowej, na słupach i belkach murów pruskich, a także w murach, betonie i tynkach. Trzeba także sprawdzać, czy grzyby nie pojawiają się w miejscach styku desek, pod oknami, pod okapem dachu, na podmurówce, podwalinach oraz we wszelkich szczelinach i pęknięciach.

Grzyby pleśniowe są groźniejsze, tworzą się szybciej niż grzyby domowe. Mogą pojawiać się właściwie wszędzie tam, gdzie grzyby domowe. Atakują drewno, tynki, mury, plastik, szkło, materiały organiczne (np. tkaniny, papier).

Podczas osuszania wilgotnego budynku trzeba sprawdzać styki drewna z murem lub gruntem, stropy w miejscach przejścia instalacji kanalizacyjnych, belki stropowe nad pomieszczeniami mokrymi, jak łazienki, pralnie i wilgotne piwnice, zwłaszcza w pobliżu ścian zewnętrznych. Przy odgrzybianiu budynków należy przestrzegać następujących zasad:

- trzeba koniecznie działać szybko, bo czas jest sprzymierzeńcem grzybów,

- należy pamiętać, że wszystkie preparaty do zwalczania grzybów są szkodliwe dla ludzi i zwierząt, dlatego koniecznie trzeba stosować się do wszystkich zaleceń podanych na opakowaniach tych preparatów i nie lekceważyć ostrzeżeń fachowców,

- podczas odgrzybiania budynku trzeba zachować dużą ostrożność; Należy chronić oczy i ;skórę, zakładać odzież ochronną, rękawice, okulary, odpowiednią maskę ochronną na twarz; Koniecznie trzeba chronić dzieci przed dostępem do środków grzybobójczych;

- odgrzybiane pomieszczenia trzeba koniecznie wietrzyć, jeśli to możliwe przy zastosowaniu wentylatorów mechanicznych,

- intensywne odkurzanie powoduje unoszenie się zarodników pleśni, które są tak małe, że przechodzą przez filtry zwykłego odkurzacza i mogą unosić się w powietrzu przez kilka godzin, a nawet dni; Jeżeli trzeba, należy używać odkurzaczy centralnych lub odkurzaczy z filtrami wodnymi, które zmniejszają ryzyko rozsiewania zarodników pleśni;

- nie należy używać narzędzi ocynkowanych, ocynowanych oraz aluminiowych; w kontakcie ze środkami grzybobójczymi mogą wydzielać szkodliwe substancje;

- skuć zagrzybione tynki około 1 metra poza miejsce porażone grzybem i osuszyć podłoże (na ile jest to możliwe),

- zdrapać grzyby i naloty pleśni; Należy pamiętać, że mogą być one także w spoinach ścian; Trzeba wtedy usunąć spoiny na głębokości 2-3 cm; Należy dokładnie obejrzeć wszelkie szczeliny, załamania ścian i jeśli trzeba, usunąć stamtąd rozwijające się grzyby,

- jeżeli to konieczne, można oczyszczać ściany przez piaskowanie, szlifowanie bądź struganie;

- zeskrobane naloty grzybów trzeba głęboko zakopać lub spalić, im dalej od zabudowań, tym lepiej,

- należy pamiętać, że do budynku, w którym użyte były środki grzybobójcze, można wprowadzić się ponownie wtedy, gdy zastosowane środki nie będą zagrażały zdrowiu ludzi i zwierząt, to znaczy po okresie tzw. karencji (zalecenia te podawane są na opakowaniach preparatów grzybobójczych),

Środki odgrzybiające przeznaczone są do odgrzybiania podłoży z różnych materiałów: drewna, cegły ceramicznej, wapienno-piaskowej, klinkierowej, tynków mineralnych oraz powłok malarskich. Preparaty można stosować na zewnątrz i wewnątrz budynków, trzeba jednak dokładnie sprawdzić w instrukcji, czy dany środek może być stosowany wewnątrz domu. Niektóre z nich mogą być szkodliwe dla ludzi i zwierząt nawet po wyschnięciu. Odpowiednio przygotowane podłoże należy pokryć środkiem odgrzybiającym w sposób opisany na opakowaniu. Najczęściej preparaty nakłada się na odgrzybianą powierzchnię pędzlem, smarując lub natryskując gotowy środek lub przygotowany roztwór. Czynności te najczęściej trzeba powtarzać 2-3 razy, co kilka godzin.

 

Osuszanie budynków

Gdy z budynku usunięta już została woda oraz wszystkie mokre rzeczy, przedmioty i elementy wykończenia oraz przeprowadzono zabieg odkażania można przystąpić do osuszania. Osuszanie budynku aż do stanu, w którym będzie zupełnie suchy, jest niestety procesem długotrwałym. Najlepsze, choć długotrwałe jest suszenie naturalne, czyli po prostu intensywne wietrzenie przy szeroko otwartych oknach i drzwiach. Niestety nie wszystkie pomieszczenia i miejsca dają się skutecznie przewietrzać, by wysychały w naturalny sposób, a ponadto nie zawsze sprzyja temu pogoda. Należy więc zastosować wentylację wymuszoną (wentylatory), by przyspieszyć proces suszenia, jeżeli na zewnątrz jest sucho i ciepło. Jeżeli jest chłodno, oprócz wentylatorów należy włączyć ogrzewanie.

Dodatkowe źródła ciepła, szczególnie wtedy, gdy nie działa ogrzewanie domowe, mogą przyspieszyć proces suszenia. Dobrym rozwiązaniem mogą być piece, dmuchawy i nagrzewnice elektryczne oraz termowentylatory. Urządzenia grzewcze na olej opałowy, propan, gaz ziemny wytwarzają parę wodną przy spalaniu paliwa. Jeżeli spaliny z nich nie są kierowane bezpośrednio na zewnątrz, dodają one wilgoci do powietrza wewnętrznego. Takie piece mogą być skuteczne, gdy działają jednocześnie z urządzeniami usuwającymi wilgoć. Należy jednak pamiętać, że razem z dodatkowymi urządzeniami grzewczymi konieczne jest włączenie wentylatorów, które wymusza ruch powietrza w pomieszczeniu. Otwieranie okien i drzwi zwykle nie jest wystarczające. Samo ogrzewanie powietrza tylko w niewielkim stopniu przyspieszy proces osuszania budynku. Nie należy przegrzewać pomieszczeń powyżej 35°C, ponieważ wyższa temperatura może spowodować paczenie się nie zalanych podczas powodzi mebli i elementów wykończeniowych z drewna.

Jeżeli na zewnątrz jest wilgotno i parno, powietrze docierające do budynku z zewnątrz samo zawiera dużo pary wodnej. Także wtedy, gdy powietrze zewnętrzne jest chłodne i wilgotne, lepszym rozwiązaniem niż wentylacja i dodatkowe ogrzewanie jest intensywne usuwanie wilgoci elektrycznymi osuszaczami powietrza. Osuszacze powietrza zamieniają wilgoć w pomieszczeniu na wodę i przyspieszają przez to proces suszenia. Można je z powodzeniem stosować w połączeniu z niewielkimi źródłami ciepła, ponieważ ilość wody, jaką osuszacz usuwa każdego dnia, jest tym większa, im wyższa jest temperatura w osuszanym pomieszczeniu. Trzeba podkreślić, że wydajność osuszacza spada gwałtownie, jeśli temperatura wewnątrz jest niższa od temperatury standardowej (23°C) i wyraźnie wzrasta w wyższej temperaturze. Osuszacze powietrza instaluje się w pomieszczeniach odizolowanych od powietrza zewnętrznego.

Nie należy stosować wymuszonych metod osuszania ścian np. elekro-osmozy. Osuszanie budynków po powodzi ma niewiele wspólnego z tymi zabiegami. Celem ich jest wytworzenie brakującej izolacji przeciwwilgociowej czy przeciwwodnej, która chroni budynek przed wilgocią i wodą pochodzącą z gruntu. Być może zmiana warunków hydrogeologicznych spowoduje konieczność zastosowania tych metod, ale na pewno nie należy decydować się na takie zabiegi bezpośrednio po powodzi. Jeżeli budynek był przed powodzią suchy, to powinno się udać doprowadzić go do takiego stanu bez żadnych dodatkowych zabiegów technicznych.

Ponadto należy bezwzględnie wykonać poprawną izolację poziomą zarówno ścian, jak i posadzek. Bardzo ważne jest również skuteczne odprowadzenie wód deszczowych z dachu i otoczenia budynku. Woda opadowa powinna być odprowadzona jak najdalej od budynku, najlepiej do kanalizacji burzowej lub rowu melioracyjnego, a nie bezpośrednio do gruntu. Można też wykonać drenaż wokół budynku, zaprojektowany w odpowiedniej odległości od ścian i na odpowiedniej głębokości, pod warunkiem że jest gdzie odprowadzić wody.

Do góry   Wróć