22 października 2017 Zaloguj
Drukuj   Wróć
Powodzie w Polsce

Powodzie na ziemiach polskich od dawna były przyczyną dotkliwych klęsk, toteż wiadomości o nich przekazywane były z pokolenia na pokolenie, podobnie jak o wydarzeniach o znaczeniu historycznym. Pierwsze zapisy na temat powodzi spotykamy w kronice Długosza /XV w./. Jako najwcześniejsze zanotowana została powódź z 988r., która nawiedziła ziemie polskie dwukrotnie, uniemożliwiła jesienne zasiewy i spowodowała w roku następnym klęskę głodu. W 1118r. wystąpiła powódź, która swym zasięgiem objęła znaczne obszary Europy. W wieku XIII odnotowano 4 wielkie powodzie /1221r., 1235r., 1255r., 1270r.,/. Szczególnie groźna była powódź w roku 1270 spowodowana wylewami letnimi Wiały i Odry, podczas której zanotowano wiele wypadków utonięcia ludzi. Kroniki wspominają o wielkiej powodzi w dorzecza Odry w 1310r., kiedy to w wyniku intensywnych opadów woda zalała wiele miasteczek, wsi i spowodowała śmierć ok. 1500 osób oraz o równie tragicznej powodzi opadowej w 1368 r. W XV wieku zanotowano 6 przypadków wielkich powodzi, przy czym w 1459r. powódź trwała aż 2 miesiące.

W wieku XVI odnotowano 13 większych powodzi. W latach 1564 i 1570 na całej długości wylały Wiała i Odra. Zalane zostały miasta Wrocław, Leśna i Legnica. Podczas powodzi w 1593r. zerwane zostały wszystkie mosty krakowskie, zaś w 1598r. wiele osób straciło życie.

W XVII wieku kroniki odnotowały 6 większych powodzi, natomiast wiek XVIII przyniósł 4 powodzie letnie oraz 4 katastrofalne wylewy wiosenne. Szczególnie duży zasięg miały powodzie letnie w 1736r. w dorzeczu Odry /Wrocław/ oraz w 1774r. w dorzeczu Wisły, która dotknęła Kraków i Warszawę, jak również wielka powódź roztopowa w 1765 r.

W XIX wieku zarejestrowano ponad 20 dużych powodzi. Jedną z największych katastrof w XIX wieku była letnia powódź w 1813 r. Wielkie szkody wystąpiły w dorzeczu Odry i Wisły, szczególnie w ich dolnym biegu.

Powódź letnia 1854r. uznana jest za najbardziej katastrofalną ze wszystkich powodzi w dorzeczu Odry w XIX wieku. W 1855r. w wyniku licznych zatorów wały przeciwpowodziowe przerwane zostały w 62 miejscach. Zginęły 162 osoby.

Ze statystyki wezbrań powodziowych wynika, że w XX w. w dorzecza Wisły wystąpiło ponad 30 wielkich powodzi letnich i zimowych. Największe z nich wystąpiły w latach: 1903, 1924, 1927, 1934, 1938, 1947, 1960, 1962, 1970, 1972, 1979, 1980, 1982, 1983, 1997. Natomiast w dorzeczu Odry w XX w. szczególnie dotkliwe powodzie wystąpiły w latach: 1903, 1924, 1930, 1938, 1940t 1941, 1947, 1953, 1965, 1977 1985 oraz 1997. Można ocenić, że w dorzeczu Wisły większe powodzie wystąpiły przeciętnie co ok. 3 lata, natomiast w dorzeczu Odry co ok. 5 lat.

Do góry   Wróć